Conference of Birds Gallery

  


บริบท

วาฟาอฺ บิลาล
Shoot an Iraqi: Computer Game / Photographs / Drawings / Video
โป้งอิรัก รายละเอียดนิทรรศการ : คอมพิวเตอร์เกมส์ รูปภาพ ภาพวาด และ วีดีโอ



Acts of terrorism today are rarely framed in terms of a motivating "necessity," while this same "necessity" is so often invoked in defense of violent actions that, while unspeakable, are yet painfully "necessary" in order to protect the liberal state. Talal Asad writes: "The sincerity of the terrorist's conscience, or the excuses he makes, is of no significance in the categorization of his action; the military commander's sincere conscience, on the other hand, may be crucial to the difference between an 'unfortunate necessity' and a war crime."[1] If the state's mobilization of its citizens for its own defense is so essential to the liberal conception of the "good life," then suicide terrorists, also acting in a "last resort," operate through the same vocabularies of "necessity," "proportionality," and "humanity" that are the hallmarks of world powers' humanitarian policies, which seamlessly transition into the strategic logics of warfare. In this sense, suicide terrorists and the liberal state are hardly opposed to each other, but rather share in a uniquely modern, violent conception of liberty. If we are to come to grips with the irreversible proliferation of terrorism across the world, "…bombings [that] have become as generically global as iPods and HIV/AIDS"[2], we must first understand the larger spheres of violence in which not only jihadis but also the liberal state continues to suicidally operate.


เมื่อเราพูดถึงเรื่องก่อการร้าย เราไม่เคยพูดถึง ผู้ก่อการร้ายเขามีทางเลือกอย่างไร เขาไม่มีทางเลือกอย่างไร หรือไม่มีเลย แต่เมื่อพูดถึงปฏิบัติการทหารของประเทศแล้ว เรามักจะพูดถึงแม้ว่า มันเป็นคำตัดสินใจที่แม้จะเจ็บปวดร้าวสาหัสสกรรจ์เพียงใด แต่การจู่โจม "มันจำเป็น " จริง ๆ และเพื่ออะไรก็เพื่อป้องกันประเทศ ทาลาล อะซาด (นักเขียนที่ดังมากตอนนี้) เขียนบอกไว้ว่า ความซัตย์จริงต่อหิริโอตัปปะของผู้ก่อการร้าย หรือ คำขอโทษที่เขาพวกกล่าว ต่อสิ่งที่ผู่ก่อการร้ายทำไปแล้วเท่านั้น เราไม่เคยใส่ใจ เราไม่เคยสนใจต่อเจตนารมณ์ที่แท้จริงของเขา จะสนใจเฉพาะตอนที่เขาทำไปแล้ว และก็ตีความถูกผิดกันไป ในขณะเดียวกัน เรามักจะคิดเสมอว่า เป้าหมายของนายพลทหาร(ที่สั่งการ) เมื่อเขาสั่งการหรือตัดสินลงมา ถ้าปฏิบัติการ นั่นเป็นสิ่งที่ยากยิ่ง หรือถึงขั้นเป็นอาชญกรสงคราม หนึ่งในอุดมการณ์เสรีนิยม คือ [1] ถ้าประชาชนดี ปราถนาพร้อมที่จะเสี่ยงชีวิตตนเพื่อปกป้องประเทศ แต่ถ้าหากตรงนี้เป็นเรื่องจริง มือระเบิดพลีชีพที่มีอยู่ขวักไขว่เต็มไปหมด ก็คงทำเช่นเดียวกันนี้ เพราะเขาก็คือประชาชนเหมือนกัน

มือสังหารหรือมือระเบิดพลีชีพเขายังคงวิตกและกังวลถึง "ความจำเป็น" และ "ประสิทธิภาพ" มันจะคุ้มค่าหรือเปล่าถ้าตัดสินใจถ้าทำอะไรสักอย่างไป แผนการเรื่องสิทธิมนุษยชนของรัฐบาลในประเทศๆหนึ่ง เรื่องการช่วยเหลือคนในประเทศผลสุดท้าย ก็เหมือนเป็นตัวเชื่อมอย่างดีเข้าสู่นโยบายสงครามนั่นเอง มือระเบิดพลีชีพและ รัฐบาลเสรีนิยม ก็ไม่แตกต่างกันเลย ทั้งคู่ต่างก็เชื่อว่า การปกป้องที่ก้าวร้าวที่รุนแรงก็เพื่อ อิสรภาพ นั่นเอง

ถ้าหากเราอยากจะเรียนรู้จริงๆ เรื่อง การทิ้งระเบิดหรือการจุดระเบิด ของผู้ก่อการร้ายแล้ว ทำไมผู้ก่อการร้ายถึงชุกชุมไปทั่วโลก การทิ้งระเบิด ณ ทุกวันนี้ นี่นะครับ จะกลายเป็นไอพอดไปแล้ว เฮชไอวีเอย เอดส์เอย [2]ก่อนอื่นเราต้องมาเข้าใจกันก่อนว่า ไม่ใช่แค่เรื่องผู้ก่อการร้ายทุก ผู้ทุกนามเท่านั้น ทุกประเทศ ตอนนี้เราก็ใช้ความรุนแรงพอๆกัน ใน ยุคโลกาภิวัฒน์ นี้ ที่เรารู้อะไรทุกอย่างไปหมด จะดีจะร้ายก็ขึ้นอยู่ตรงนี้ล่ะ


Ref.อ้างอิง
[1] Asad, Talal "On Suicide Bombing" New York: Columbia University Press 2007 pg. 26
[2] Davis, Mike "Buda's Wagon: A Brief History of the Car Bomb" London: Verso 2007 pg. 6

Read More - -
Artist Bio